Takim człowiekiem teraz jest.
Nikt w historii Kryptonu nie przetrwał
rekonstrukcji somatycznej.
Powróciłeś?
Zostało mnie niewiele. Ale wystarczająco...
- Gdzie się tego nauczyłeś? - ...by cię ocalić.
Przynieś mi Codex.
- Bezwarunkowa kapitulacja. - To twoja oferta?
Generale, masz godzinę na wycofanie oddziałów.
Inaczej Lyta zginie.
- Zrobisz to sama. - Tego się obawiałam.
- Co robisz? - Co trzeba.
Widzę sporo ciepłych ciał.
Zod oświadczył, że wycofuje oddziały,
a zebrał je pod ziemią, by zaatakować, gdy tylko oddamy Lytę-Zod.
- Zdradziłeś nas. - Nie...
- I musisz ponieść karę. - Nie rób tego!
Przepraszam, ale przynoszę ważne informacje.
Zwiadowcy namierzyli Doomsdaya. Zmierza w kierunku jaskiń lodowych.
Czy odzyskaliśmy publiczny system nadawczy?
Pozostaje pod kontrolą rebeliantów.
Chcesz powiedzieć, że wszyscy ciągle oglądają
powtórkę z egzekucji mojej matki?
Nie wiem, sir. To możliwe.
To idź sprawdzić.
KRYPTON
Zrobiłam coś...
nieoczekiwanego,
ale tak będzie najlepiej.
Teraz mamy przewagę.
Zod przemieścił wszystkie jednostki do kopalni,
dlatego są one teraz odcięte od zaopatrzenia i wsparcia.
I pozostaną w tym położeniu,
gdy tylko przejmiemy Windę.
Araame, zbierz grupę uderzeniową i otoczcie ich.
Musimy też wiedzieć, czy jacyś Sagitari pozostali w bazie.
Stój!
- Masz pojęcie, co zrobiłaś? - To, co musiałam.
- Nie pozostawił mi wyboru. - Negocjowaliśmy.
- Zaprzepaściłaś szansę na pokój. - Nie wycofując Sagitari,
Zod nie dotrzymał warunków umowy.
To nie były negocjacje, tylko kolejna pułapka,
której uniknęliśmy dzięki mojej decyzji!
Ten akt barbarzyństwa złamał wszystkie nasze zasady!
A ty puściłaś to na żywo na całym Kryptonie!
Dzięki mnie ludzie zobaczyli nie tylko jego dwulicowość,
ale i słabość.
Kogoś, kto nie chciał ocalić własnej matki.
A w nas ujrzeli determinację.
Całkowite oddanie sprawie.
Bo trwa wojna!
Chcesz ją wygrać czy nie?
Oczywiście! Ale nie tak.
Nawet gdybym potrafił zapomnieć o moralności...
to był potworny błąd taktyczny.
Nie jesteśmy terrorystami. Walczymy o wolność!
Ludzie mają w dupie, za kogo się podajemy.
Podziękują nam później, gdy wygramy.
Bez nich tego nie zrobimy! Potrzebujemy ich.
Dla schronienia, zapasów, finansów, informacji, rekrutów.
Powinniśmy oferować im reformy, wolność od opresji, nadzieję.
Właśnie!
A ty pokazałaś im tyrana,
równie chorego jak ten, którego chcesz zastąpić.
Kogoś, kogo nie chcę dłużej wspierać!
Jeśli tak wygląda twoja rebelia...
nie chcę brać w niej udziału.
Zebraliście się tutaj,
by walczyć z tego rodzaju brutalną tyranią!
Stoicie przed kolejnym wyborem.
- Jestem z Valem. - Ja też.
I ja!
- Tak? - Wykonałam zadanie.
- Codex? - Jest w drodze do Kandoru. Ze mną.
Słyszałeś?
Wracam po syna.
Codex za Cora. Taka była umowa.
Była, ale się pozmieniało.
Oddasz mi syna albo zniszczę Codex.
Teraz.
Skazałabyś nasz gatunek...
na wymarcie.
Zrobię wszystko, by ochronić moją rodzinę.
Przynieś mi urządzenie. Dotrzymam umowy.
Masz moje słowo.
Twoje? Wybacz, ale...
Wypocznij.
Będę podsłuchiwał Sagitari, by określić najlepszą drogę ucieczki.
Co potem?
Powrócimy do Przyczółka.
Tam coś wymyślimy.
A ty?
Polecisz z nami?
Długo tam byliście?
Na Wegthor.
- Jak to się mogło stać? - Może spytasz o to dziadka?
Zrobiłby wszystko, by to powstrzymać.
- Ale to nie wystarczyło, prawda? - Lyta nie chciałaby,
żebyśmy się o to kłócili.
Mylisz się. Nie wiemy, czego by chciała.
Zod poddał ją rekonstrukcji.
Zmienił ją.
Jej wierzenia.
Wspomnienia.
- Wszystko. - Niemożliwe.
Widziałem to! Byłem tam!
Widziałem ośrodek rekonstrukcji somatycznej.
I co jej zrobił!
Chyba wiem, kiedy to się stało. Nie zwróciłem na to uwagi.
A powinienem. Zawiodłem ją.
Dev, mów.
Co widziałeś?
Gdy cię nie było...
wszyscy brali cię za martwą, bo tak powiedział Zod.
Lyta była zdruzgotana.
Byłem przy niej.
Wspierałem ją.
Z czasem bardzo się zbliżyliśmy.
Wtedy się zmieniła. Zrzuciłem to na wpływ Zoda.
Jego władza z każdym dniem rosła.
Pamiętam chwilę, w której zrozumiałem, że Lyta cię kocha.
Myślałem, że to minie.
Jaką szansę miał Bezrangowy z córką Primus?
Ale to nie mijało.
Dopóki nie zniknąłeś. I gdy to samo ślepe oddanie...
okazała Zodowi,
straciłem nadzieję.
A powinienem był wiedzieć...
i coś zrobić. Zamiast tego...
poddałem się.
Opłakiwałem dawną Lytę jeszcze zanim umarła.
Tyle smutku z powodu jednego życia.
Okazujesz zbyt wiele emocji,
biorąc pod uwagę,
że dla przedstawicieli twojego gatunku śmierć jest nieunikniona.
Bezpośrednim następstwem tej słabości
jest ograniczona zdolność do racjonalnego myślenia.
Na pewno nie chcesz się tak czuć.
Nie. Naucz się odcinać od takich emocji...
Milcz!
Przestań się obwiniać.
Śmierć Lyty, jej rekonstrukcja...
Nie jesteś temu winien.
Musimy zapomnieć.
Ruszyć dalej.
Dev? Co jest?
Słyszę Nyssę-Vex.
Wraca z Wegthor.
Zaraz będzie na planecie.
Zod wysłał Sagitari, by odebrali od niej cenną przesyłkę.
A Nyssa?
Co z nią?
Została uznana za zbędną.
Zamknąć ich.
Myślisz, że Seg to widział?
Myślę, że widział to cały Krypton.
Wiem tylko, że musimy działać.
Żadnych tajemnic.
Nie będę udawał, że jestem takim przywódcą jak Jax.
Była niezastąpiona.
Nie jestem strategiem i brak mi jej doświadczenia.
Ale wierzę, że postępujemy słusznie.
Dlatego wiem, że możemy wygrać.
Musimy.
Dru.
Naprawdę bardzo mi przykro...
Wydaj mi Jax-Ur albo wszyscy na księżycu —
cywile i rebelianci — zginą.
Nie mówisz poważnie.
Mieszkają tu rzesze niewinnych cywilów.
Zabijając Lytę,
uciszyliście jedyny głos, który mnie miarkował.
W wielu kwestiach się nie zgadzamy,
ale wiem, że w swoim mniemaniu działasz dla dobra ogółu.
Szanuję twoje podejście.
Nie potrzebuję twojego szacunku.
Tylko posłuszeństwa.
Jax-Ur została usunięta ze stanowiska
i aresztowana.
Odpowie za to, co zrobiła.
Wątpiąc, czy jestem w stanie dokonać takiego zniszczenia,
postąpiłbyś nieroztropnie.
Nie wątpię w to.
To dobrze.
Masz godzinę na wysłanie Jax-Ur do Kandoru.
Musimy mieć pewność, że to przy sobie masz.
Wystarczy powiedzieć...
Nikt nie dotknie Codexu, nim nie zobaczę syna.
Wolałbym nie odkryć, że tego nie masz,
przed obliczem generała.
Dobrze by się to nie skończyło.
Ani trochę.
Tędy.
Myślałem, że się śpieszysz.
Sagitari.
Załóżmy, że naprawdę to ma.
Gdzie mogłaby to schować?
Może w kieszeni w kurtce?
Myślę, że to całkiem możliwe.
Miałeś prawie rację co do tej kieszeni.
Stój!
- Cholera! - Spokojnie.
Nie wierzę. Nie rozumiem. Co tu robisz?
Zabijając Lytę, Jax zmusiła Zoda
do emocjonalnej reakcji.
Tyle że zamiast obudzenia w nim nieostrożności,
napełniła go żądzą zemsty.
Mamy więc dwa wyjścia.
Wydać Jax lub narazić wszystkich na gniew Zoda.
Proszę...
wydaj ją.
I zakończ te zabijanie.
Widziałem już i zrobiłem więcej, niżbym chciał.
To się musi skończyć.
Myślisz, że przestanie zabijać, gdy dostanie Jax?
Nie wiem.
Znam tego dupka.
Nie przestanie, dopóki nie pozabija nas wszystkich.
Nie wątpię.
Dlatego czuję, że powinniśmy wydać mu Jax-Ur.
Musimy powstrzymać go przed natychmiastowym odwetem.
To dobra decyzja.
Pośpieszmy się.
Jeśli Sagitari nie dostarczą Zodowi przesyłki, przyśle ich więcej.
W ogóle miałam tam nie dotrzeć?
Czego on tak bardzo potrzebuje?
Powiedz.
Zgodziłam się wymienić Codex na Cora.
Zanim coś powiesz, pozwól mi wyjaśnić.
Val go zabezpieczył.
Jeśli ktoś spróbuje zmienić go w broń, ten automatycznie się wyłączy.
Twój dziadek znał zamiary Zoda.
Pomógł nam, by nasz syn był bezpieczny.
Dru nigdy by cię nie wypuścił.
Gdyby odkrył, że grzebałaś przy Codexie,
zabiłby cię bez wahania.
Masz rację.
Ale to mnie nie powstrzyma.
Bo jeśli istnieje choć drobna szansa, że mi się uda,
muszę spróbować.
Dla Cora.
Postąpiłabyś tak samo dla Lyty.
Musimy znaleźć inny sposób.
Nie pozwolimy ci wejść do Domu Zoda samej.
Tak właśnie zrobimy.
Dru szybko się dowie o śmierci swoich Sagitari.
Pomyśli, że uciekasz. Nie będzie się ciebie spodziewał.
Bo byłoby to samobójstwem.
Nie pouczaj mnie.
Patrzyłem, jak moja ukochana umiera.
Widziałem śmierć rodziców.
I obiecuję zrobić wszystko, by ocalić syna.
- Ufasz mi? - Oczywiście.
Więc pamiętaj, że nie dopuszczę, by coś złego wam się stało.
Wiem.
Ruszajmy.
Szczegóły omówimy w drodze.
- Nie spodziewaliśmy się generała. - Jak moja broń?
Zespół poczynił znaczne postępy.
Rezultaty są obiecujące, choć nie ostateczne.
Mam się zadowolić tym brakiem odpowiedzi?
Przepraszam. Podam więcej szczegółów.
Hardware jest już gotowy
i wyposażony w opcje krótkiego i dalekiego zasięgu.
Rakieta napędzana stellarium zawiera głowicę
o wysoce skondensowanym ładunku.
Całość ma niespotykaną dotąd siłę rażenia.
W prostych słowach, głowica przebije bunkier
z wysokogatunkowego prometu. Teoretycznie.
Wkrótce się przekonamy.
Codex jest już w drodze. Od razu trafi do was.
Pozwoli nam sprawdzić teorię w praktyce.
Broń ma być gotowa w ciągu godziny od jego przybycia.
Godziny?
Liczę, że to nie problem.
Nie, generale. Najmniejszy.
Nie sądziłam, że ktoś jeszcze mnie zaskoczy.
A tym bardziej zdradzi. Dwukrotnie.
Val-El wykorzystuje twoją historię.
Traktuje cię jak uczennicę.
Do tego drań odebrał ci bioniczne oko.
To najbardziej błyskotliwy człowiek, jakiego znam.
Po prostu nie żył pod dyktaturą Głosu Rao i Darona-Vex.
Jak ty i ja.
Nie chciałam założyć Czarnego Zera.
Zrobiłam to i całą resztę z konieczności,
nie dla przyjemności.
Bo nikt inny by tego nie zrobił.
Jeśli mam być teraz postrzegana jako potwór, trudno.
Nigdy mnie to nie powstrzymywało.
Mnie też.
Ale zabicie Luty...
czy nie zapędziłyśmy się w kozi róg?
Już nie raz z nich uciekałam.
Rzuć na niego okiem. Moje jest zajęte.
Była prawniczka zabiła dwóch wyszkolonych Sagitari.
Macie przyprowadzić tu Nyssę-Vex...
To nie będzie konieczne.
Wyjdź.
- Gdzie mój syn? - Bezpieczny.
Zobaczysz go...
gdy oddasz mi Codex.
Najpierw Cor.
Myślisz, że możesz mi stawiać warunki?
Tak.
Codex został zaprogramowany, by reagować na mój głos.
Każda inna próba jego użycia doprowadzi do jego zniszczenia.
Ty...
ciągle mnie zaskakujesz.
Bo ty ciągle mnie niedoceniasz.
Istotnie.
Powracając tu z Codexem,
wykonałaś zadanie, pomimo przeciwności.
I dokonałaś czegoś, co udało się nielicznym.
Zaimponowałaś mi.
Zrobiłam, co musiałam.
Właśnie.
Dlatego mam dla ciebie propozycję.
Stań przy mnie.
Rebelia jest już na kolanach i wkrótce się zakończy.
Nawet szybciej, z twoją pomocą.
Później pojawi się wiele możliwości.
Może stanowisko gubernatora którejś z kolonii?
Krypton żadnej nie ma.
Jeszcze.
Ale oboje wiemy, że to tylko kwestia czasu.
Okazałem wystarczającą cierpliwość. Odblokuj Codex.
Zabierz rękę.
Chcesz, żeby zabezpieczenie wykryło stres w moim głosie?
Obecność strażników też mnie denerwuje.
Kod autoryzacji:
Erkol, Orika,
Xan,
Zenium.
Muszę to zweryfikować.
Ale wygląda na to, że znów mi zaimponowałaś.
Skąd mam wiedzieć, że po wszystkim pozwolisz mi odejść?
Jeśli mamy współpracować,
musisz nauczyć się mi ufać.
Akt wiary?
Można tak powiedzieć.
Tak myślałam.
Straże!
Dawaj to.
Jax przerobiła swój komunikator na broń.
Zauważyłem. Dokąd poszła?
Kolejne złe wieści.
Z magazynu zginęło sporo bomb grawitacyjnych.
Pewnie pozostawiła za sobą pole minowe.
Nie. Planuje coś innego.
I wiem, dokąd poszła. Bierzcie broń.
Co to za dzień, gdy do ciebie nie strzelają.
Żadnych ścigaczy na radarze.
Możliwe, że ich zgubiliśmy.
Prawidłowa ocena, Seg-Elu.
Obawiam się jednak,
że to nie pościg wymaga twojej natychmiastowej uwagi.
Coś tu nie gra.
- Czyli? - Nie wiem.
Strzały uszkodziły system operacyjny.
Utracicie moc za 17 sekund,
co doprowadzi do śmiertelnego wypadku.
- Co się dzieje? - Rozwalili nam system.
Nic nie poradzę.
Owszem.
Z moją pomocą.
- Przytul Cora i się przygotuj. - Co?
Zrób to!
Musimy ręcznie przekierować zasilanie z systemów podtrzymywania życia.
Dobrze.
Wszystko gra.
- Myślałam... - Już wszystko gra.
Obiecuję.
Masz godzinę.
- Dotarliście. - Ledwo.
Chodźcie się ogrzać.
Po powrocie spędziłem z Jax trochę czasu.
Ona mnie... lubi.
Mógłbym ją przekonać.
Wcale cię nie lubi.
A rozsądna Jax-Ur już nie istnieje.
Nie!
Val!
- Nie chciałem, żeby do tego doszło. - Ani ja.
Chroniłam cię przed trudnymi decyzjami.
Żebyś nie musiał zakrwawić sobie rąk.
Proszę cię...
Zod postawił nam ultimatum.
Jeśli cię nie wydamy,
wszyscy na księżycu zginą.
Jeśli chciałaś go sprowokować, udało ci się.
Oczywiście.
Bo twoja niezłomna moralność uchroniła cię przed trudnymi wyborami.
Zawsze spadały na mnie.
Nawet gdy na nich zyskiwałeś.
Dość.
Aktywujesz to, a bomby grawitacyjne zniszczą Bazę przy Windzie.
Odcinając siły Zoda od zapasów i wsparcia.
Nie! Mieliśmy przejąć Windę, nie ją niszczyć.
Na jak długo? Znaleźliście zaginionych Sagitari?
Ile potrwa, nim spróbują odzyskać Windę?
Brak nam ludzi, by utrzymać naszą bazę i Windę.
Val, proszę.
Zginą tam setki niewinnych cywilów,
którzy nie wierzą w wojnę Zoda.
Co teraz, przyjacielu?
Poświęcisz życie nielicznych, by ochronić całą planetę?
Wiesz, że nigdy nie zgadzałyśmy się z Lytą.
Ale szanowałam twoją córkę
i gdybym wiedziała, co Jax planuje...
znalazłabym sposób, by ją powstrzymać.
Przysięgam.
Czujesz się winna.
My też. Może wszyscy ją zawiedliśmy.
Albo...
jej nie dało się ocalić.
Tego już się nie dowiemy.
Ale musimy sprawić, by jej śmierć nie poszła na marne.
Jeśli Val tego nie zrobił, my dopilnujemy, by odpowiedziała za śmierć Lyty.
Ale na razie skupmy się na powstrzymaniu Dru-Zoda.
Nie może szerzyć więcej cierpień i zniszczenia.
Dziś wypocznijmy, a jutro...
Dru-Zod za to zapłaci.
A pojutrze?
I dzień później?
Cokolwiek zrobimy...
nie przywrócimy Lyty do życia.
Rozumiem, że Jax-Ur jest już w drodze.
Dlatego też okażę łaskę.
Oczywiście twoi towarzysze muszą ponieść karę,
ale ty, Val-Elu, możesz powrócić do Gildii Naukowców,
by dla mnie pracować.
Nie ma nic bardziej niebezpiecznego od dyktatora z urojeniami.
Żyjesz w świecie fantazji,
jeśli myślisz, że wesprę twoją chorą wizję.
Następne słowa dobierz ostrożnie, starcze.
Więcej ich nie będzie.
Co to jest?
Co teraz?
Nie byłoby nas tutaj, gdyby nie ty.
Cały Krypton ma u ciebie dług wdzięczności.
Ale nie możesz już brać udziału w rebelii.
Odejdź, Jax. Zniknij.
Może kiedyś odnajdziesz siebie.
Pewnego dnia.
Powiedz, że jest gotowy.
- To zaledwie prototyp... - Dawaj to.
Generale, musisz o czymś wiedzieć.
W Codexie zainstalowano zabezpieczenie,
by nie został przekształcony w broń.
Co było dość oczywiste.
To na pewno Val-El.
Jak to wpłynęło na nasze plany?
Myślę, że zdołaliśmy wydobyć niezbędne informacje genetyczne,
ale bez testów nie mamy pewności.
Przetestuję go w terenie.
Co dalej?
Nie wiem.
Ale zrobimy to razem.
Łzy.
Zapewne z powodu frustracji, nie smutku.
Ze strachu przed czekającą nas walką.
Bardzo rozsądnie.
Są dowodem znacznej poprawy twojej zdolności krytycznego myślenia.
Może wiesz już, że nie jesteś w stanie pokonać syna.
Największego stratega w historii Kryptonu.
Mylisz się.
Pokonamy go.
Musimy.
Niestety.
I choć starasz się to w sobie stłumić,
coraz bardziej rozumiesz, że taka jest prawda.
Tak.
Chyba że...
- Mi pomożesz. - Właśnie.
Zabierz mnie do mojego okrętu.
Do mojej świadomości kwantowej.
A ja dam ci moc pozwalającą pokonać generała Zoda.
I co potem?
Odlecisz? Kłamiesz.
Próbujesz mną manipulować.
Daję ci moje słowo.
Musimy ruszać. Teraz.
A Jayna i Dev?
Lepiej, żeby nie wiedzieli.
Co się z tobą dzieje?
To ma związek z awarią ścigacza.
Z tym, że zdołałem go naprawić.
To dzięki Brainiacowi.
On żyje.
We mnie.
Teraz nie mogę powiedzieć ci więcej,
ale musisz mi pomóc to zakończyć.
Tylko tobie mogę zaufać.
Mówiłem wtedy prawdę.
Nie pozwolę, by cokolwiek stało się tobie i Corowi.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Michał Moszczyński